tembellik

koltuklarımıza kurulu birer yastık gibi oturmuş ,çay ve sigara içiyoruz arada televizyona gözümüzü kaydırıyoruz , bazen film izliyoruz heyacanla ...çekirdeklerimizi çıtlatıyoruz...dışarıda kar güzel yağıyor bazen vazgeçiyor ama yinede beyaza boyadı siyahı ..Ütüler koltuğu doldurmuş yerlere düşecek kadar çok, dolap üstleri , yerler toz ..Olsun bir kahve , bir sigara daha içelim sonra yaparız duygusu ağır basıyor ..Küçüğün odası zaten adım atılacak gibi değil , kızım yap dedikçe yapmayacakmış sustum biliyorum yine yapılmayacak ...Tembellik yapmak bu kadarmı güzel olur yaaaa...Uzun zamandır böylesine dinlenmedim artık ağır gelmeye başladı..Bacaklarım hareketsizlikten ağrıyor ....Dışarı çıkasımda yok başka bir şeylede ilgilenmek istemiyorum..
Gözlerim okumaktan acımaya başladı ..ve düzensiz uykudan başım ağrıyor..Umarım bu alışkalık haline gelmeden düzelir..sabahlara kadar oturmak güzelde uyanmak bilmiyorum güne saat 12 de başlıyoruz... ne gün kahvaltıdan sonra tekrar bilgisayar karşısında koltuklarımızda kuruluyoruz hergünümüz birbirinin aynısı..Yok şikayetçi değilim sadece buna alışmaktan korkuyorum bu kadar dinlenmek yeter fazla bile kendime gelmem lazım bir an önce..Tembellik canlı canlı mezara girmek gibi birşey ...Yarın bambaşka bir gün olacak benim için biliyorum bugün ütüler bitti..Koltuklarımızı sildik..kendimi sevgiyle kucaklıyorum BUGÜN